The Economist’in haberine göre, Harvard Kennedy School’dan Ben Weidmann ve David Deming’in de aralarında olduğu araştırmacılar, yöneticilik vasıflarının nasıl ölçülebileceğine ve kimlerin bu rol için gerçekten uygun olduğuna dair dikkat çekici bir çalışma yayımladı. Sonuçlar, liderliğe öne atılanların her zaman en iyi adaylar olmadığını gösteriyor.
Araştırmada, denekler üç kişilik takımlara rastgele atandı: bir yönetici ve iki çalışan. Yönetici, ekip üyelerinin hangi görevlerde en iyi performansı göstereceğini tespit etmek, onları doğru işlere yönlendirmek ve gerektiğinde görev dağılımını değiştirmekle sorumluydu. Ekip performansına bakıldığında, yetenekli bir yöneticinin katkısının, sıradan bir çalışanınkinden iki kat fazla olduğu gözlemlendi.
Özgüvenli liderlik her zaman başarı getirmiyor
Araştırmada en dikkat çeken bulgu, yöneticilik için istekli olduğunu açıkça dile getiren kişilerin liderlik ettiği ekiplerin, yönetici rolünü şans eseri üstlenen kişilere kıyasla daha kötü performans sergilemesiydi. Kendi yeteneklerine fazlasıyla güvenen bireyler — ki çoğunlukla erkeklerden oluşuyordu — ekip uyumunu ve verimliliği olumsuz etkileyebiliyordu.
Yönetici seçiminde performans değerlendirmesinin yanı sıra, “assignment game” adlı bir testin oldukça belirleyici olduğu ortaya çıktı. Bu testte, katılımcılar hayali çalışanları görevlerine eşleştirerek karar verme hızlarını ve isabet oranlarını gösteriyor. Testte başarılı olanların, deneyde de etkili yöneticilik performansı sergilediği gözlemlendi.
Kötü seçim kültürel bir sorun olabilir
Britanya’daki Chartered Management Institute’un yaptığı bir araştırmaya göre, yönetici pozisyonuna getirilen her 5 kişiden 4’ü hiçbir resmi eğitim almamış. Ayrıca başka bir çalışmaya göre, başarılı satışçılar yöneticiliğe terfi ettirildiklerinde, yeni ekiplerinin performansı kötüleşiyor. Bu durum “Peter İlkesi” olarak bilinen teoriyle örtüşüyor: İnsanlar, yetkinliklerinin sona erdiği noktaya kadar yükseltiliyor.
Benzer şekilde, 2010’da Ig Nobel ödülüne layık görülen bir araştırma, rastgele yapılan terfilerin bile mevcut sistemden daha iyi sonuçlar verebileceğini öne sürmüştü.
Yöneticilik öğretilebilir bir beceridir
Harvard araştırmacılarına göre, yöneticilik görevi tanımlanabilir, ölçülebilir ve öğretilmesi mümkün bir yetkinliktir. Bu nedenle yöneticilik atamaları, mevcut işteki performansa ya da kişinin özgüvenine göre değil, uygun değerlendirme araçlarına göre yapılmalıdır. Öne atılanlar değil, analitik düşünme ve görev eşleştirme becerisine sahip olanlar tercih edilmelidir.
